ความลึกลับของพีระมิดที่หายไป Capstone - Mysteries โลกของบล็อก

ความลึกลับของพีระมิดที่หายไป Capstone - Mysteries โลกของบล็อก

2012 และปิรามิดที่ Giza - โลกลึกลับบล็อก

2012 และปิรามิดที่ Giza - โลกลึกลับบล็อก

หายใจเข้า หายใจออก

          ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก ดูลม จับอารมณ์ ได้กำลังจิต กำลังกาย

          หายใจเข้า หายใจออก ไม่รู้ว่าหายใจอยู่ อารมณ์ลื่่อนลอย หายใจทิ้งวันๆๆ น่าเสียดาย

          สูดลมหายใจเข้า ถอนลมหายใจออก แบบเร็วๆๆถี่ๆๆ เหมือนสะกดอารมณ์ แต่กำลังระเบิด อาจเสียคนเสียหายได้ ไร้ประโยชน์

          สูดลมหายใจเข้า ผ่อนลมหายใจออก แบบช้าๆๆยาวๆๆ ผ่อนคลายอารมณ์ เข้าสู่ความสงบ ได้ความเป็นคน ได้ความนับถือ เกิดประโยชน์มหาศาล

            ว่าแล้วก็สูดดดลมหายใจเข้ายาวว  ผ่อนลมหายใจออกช้าาา  จะได้เป็นผู้เป็นคนซะที

                        ง่วงแล้วล่ะเหมี๊ยวว

การเห็นคุณค่าแห่งตัวตน

       

           การค้นหาความหมายของชีวิต ประโยชน์นี้ช่างดูยิ่งใหญ่ จนเราไม่กล้าคิดถึงมันเลย เพราะเรายังไม่รู้เลยว่าเราเกิดมาทำไม นอกจากว่า พ่อแม่อยากให้เกิด หรือเป็นลูกที่พ่อแม่ไม่อยากให้เกิดก็ตาม เป็นคำถามที่ฟังดูแล้วไกลตัว หรือไม่มีประโยชน์ที่จะไปค้นหา ทำมาหากินไปวันๆก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว
          เรามานั่งคิดไปคิดมานะ ที่เราบอกว่าไม่กล้าคิด หรือเข้าไปค้นหาคำตอบ แต่แท้ที่จริงแล้วเรากำลังครุ่นคิด และเดินทางเข้าไปค้นหาคำตอบของชีวิต ในทุกขณะจิต โดยที่เราไม่รู้ตัวหรอกว่ากำลังดำเนินอยู่ เราจะยังไม่รู้คำตอบหรอกถ้าเรายังไม่เห็นว่าเรากำลังค้นหาความหมายนั้นอยู่ และในขณะเดียวกันเราก็ไม่อาจปฏิเสธความเป็นจริงได้ว่าเรากำลังทำสิ่งนี้อยู่
          ตั้งแต่เด็ก เราต้องเรียนรู้ พัฒนาตัวเอง ฐานะความเป็นอยู่ให้ดีขึ้นกว่าเดิม สมบรูณ์มั่นคงมั่งคั่ง เพราะไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ก็เลยต้องเตรียมการไว้ก่อน โดยการศึกษาหาความรู้ ทั้งทางวัตถุ และทางจิตใจ เพื่อเป็นที่สิ่งยึดเหนี่ยว การสร้างฐานะทางสังคม เป็นเครื่องยืนยันว่าเราประสบความสำเร็จ มีคนยกย่องสรรเสริญ ในทางโลกดูเหมือนเพียงพอ แต่มนุษย์ไม่เคยพอ มีแล้วก็อยากได้อีก ตราบที่ยังมีลมหายใจอยู่
          เคยสงสัยตัวเองกันมั๊ย ว่าทำไมเราถึงไม่พอใจในสิ่งที่ได้มาแล้วทั้งทางโลก และทางจิตใจ หลายครั้งเราก็สมปราถนาในทุกสิ่งแล้ว แต่เราก็ยังเศร้า ทุกข์อยู่ การไขว่คว้าที่มองไม่เห็นจุดหมายที่แท้จริง เรามักเอาคุณค่าที่คนอื่น หรือสังคมยอมรับมากำหนดว่านี้คือสิ่งที่ดีที่ถูกต้อง เราไม่เห็นตัวเอง เราไม่กำหนดบทบาทของตัวเราด้วยความเป็นตัวตนแล้วแสดงออกมาอย่างเหมาะสม เพราะเรายังไม่มองที่ตัวเอง เราต้องหยุดและมอง ทำความเข้าใจกับตัวเอง พอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ และมองในมุมมองใหม่ ให้คุณค่ากับตัวเอง ขอบคุณตัวเองในเรื่องที่ทำสำเร็จในวันนี้ แล้วว่ากันใหม่ในเรื่องใหม่ ความหมายของชีวิตคือการเห็นคุณค่าของตัวเองในชาตินี้ และจงภาคภูมิใจที่ได้เกิดมา ชาตินี้ คื่อชั่วโมงนี้ นาทีนี้ วินาทีนี้ การมีชีวิตอยู่แบบรู้คุณค่า ของตัวเอง และรู้คุณค่าของผู้อื่นและสรรพสิ่ง คือความหมายของชีวิตที่มีสีสันแบบเติมเต็มซึ่งกันและกัน คือความสุขที่ได้รับจากการเกิดมาเป็นมนุษย์ตัวเล็กนี่เอง

ตนแลเป็นที่พึงแห่งตน

         เมื่อก่อนเคยคุยกับตัวเองบ่อย (ส่องกระจกแล้วคุย) วิจารณ์ให้เห็นข้อผิดพลาดต่างๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน  และสอนให้ปรับปรุง ให้โอกาสตัวเอง ร้องไห้กับตัวเอง ท้อแท้กับตัวเอง ดูแล้วเหมือนคนบ้า เพราะเราก็ไม่รู้จะไปคุยหรือปรับทุกข์กับใคร ธรรมมะก็ทำบ้างไม่ทำบ้าง อย่างน้อยนะการที่เราได้สารภาพบาปกับตัวเอง ปรับทุกข์กับตัวเอง ก็เหมือนเราได้ระบายความในใจออกมา ถือว่าเป็นการปลดปล่อย ทำให้ไม่เป็นคนเก็บกด
          บางครั้งเราก็ไม่รู้หรอกว่าที่ทำไปถูกหรือผิด เมื่อเกิดปัญหาต้องหาทางแก้ไข  สิ่งสำคัญต้องกลับมาตั้งตนที่ตัวเองก่อน ถึงหาต้นตอได้ว่าอะไรคือต้นเหตุ การย้อนกลับมองที่ตัวเอง ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะเราต้องไม่คาดคิดว่าปัญหามาจากเรา น้อยคนนักที่คิดว่ามาจากตัวเอง หรือที่คิดอาจคิดเชิงท้อแท้ไม่มั่นใจ เหมือนประชดชีวิต
          การพูดคุยกับตัวเองถือเป็นเรื่องสำคัญ เราย่อมรู้จักตัวตนของเราดี มากกว่าผู้อื่น ตั้งสติแล้วมองตัวเองเป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่ง ลองปรับทุกข์ สารภาพบาป กับตัวเอง และลองรับฟังคำแนะนำของตัวเองบ้างก็น่าจะดีนะ หลายคนอาจพบทางออกที่ถูกต้องจากการฟังเสียงภายในของตัวเอง